به منظور تعیین حد بحرانی غلظت نیتروژن برگ کلزا و مطالعه همبستگی عملکرد واجزای عملکرد این گیاه با غلظت نیتروژن برگ، طی پژوهشی در سال 1396 در مزارع کلزای پاییزه دشت ورامین، تعداد 35 مزرعه که از نظر مدیریتی یکسان بودند و در سری غالب خاک منطقه(سری ورامین) واقع شده بودند، انتخاب و نمونه برگ از این مزارع تهیه شد. در فصل برداشت نیز از تمامی مزارع مورد مطالعه سه کادر یک متر مربعی، نمونه تصادفی برداشت و میانگین عملکرد دانه تعیین گردید. سپس با استفاده از روش گرافیکی کیت و نلسون، غلظت بحرانی نیتروژن برگ کلزا برای عملکرد نسبی دانه 90 درصد، 3 درصد در وزن خشک برگ تعیین گردید. روابط همبستگی معنی داری بین محتوای نیتروژن برگ کلزا به عنوان متغیر مستقل(X) با سایر صفات از جمله عملکرد دانه و اجزای عملکرد به عنوان متغیر های وابسته(Y) در سطح 35 مزرعه مطالعه شده وجود داشت. نتایج مطالعات نشان داد که عملکرد دانه کلزا تحت تاثیر محتوای نیتروژن برگ است. محتوای نیتروژن برگ کلزا با عملکرد دانه، همبستگی معنی دار داشت. معادله رگرسیون این همبستگی از تابع درجه دوم با ضریب تبیین 97/0 پیروی می کرد. عملکرد نسبی دانه کلزا تنها تا غلظت 36/4 درصد نیتروژن برگ افزایش یافت و از آن به بعد، افزایش محتوای نیتروژن برگ، تاثیری بر افزایش عملکرد دانه نداشت.

انسان با تهذیب نفس و علم حضوری می تواند حضور علت هستی بخش را درک نماید؛ لذا در فلسفه اسلامی خداوند حاضر علی الاطلاق است. اما پرسش از چرایی عدم انکشاف حضور الهی به طور گسترده برای بشر از طریق روش هایی مانند تجربه دینی ذهن فیلسوفان دین را به خود مشغول داشته است و تقریرات شلنبرگ در استدلال به اختفای الهی برای الحاد، در این میان نقش محوری دارد. عمده پاسخ ها به علت اختفای الهی از منظر وجودی، فلسفی، عرفانی و کلامی است. اما در پژوهش حاضر به روش تحلیل محتوایی سعی شده است رویکردهای انسانی تراویس دامزدی مورد ارزیابی قرار گیرد. وی با بیان مواردی مانند شاخص انزجار آسیب دیده، شاخص انزجار محدودیت وجودی، شاخص ترس و امید و شاخص از خود بیگانگی سعی در طرح دلایل اختفای الهی نموده است. در این مقاله عمده نقدهای این رویکرد انسانی مواردی چون نسبی گرایی و استقرای ناقص، بی نیاز نبودن از رویکردهای کلامی مانند تدبیر، حکمت و لطف الهی، ارائه تصویری منفعل از خداوند و عدم توجه به بعد اجتماعی دین، دانسته شده است.

این تحقیق به منظور تعیین رابطه عملکرد کمی و کیفی ریشه و غلظت کلروفیل برگ با به کار بردن تیمارهای متفاوت کود نیتروژن طی مراحل مختلف رشد چغندرقند در سال 1386 در مزرعه تحقیقاتی موسسه تحقیقات چغندرقند واقع در کمال آباد کرج در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در 4 تکرار اجرا گردید. کود نیتروژن از منبع اوره در سطح صفر، 120، 160، 200 و 240 کیلوگرم در هکتار به صورتپیش کاشت با 4 تکرار به کار برده شد. در برگ هایی که قرائت کلروفیل متر صورت گرفته بود غلظت نیتروژن کل برگ با روش کجلدال اندازه گیری شد. نتایج این آزمایش نشان داد مقادیر کلروفیل متر بیش از 50% تغییرات عملکرد را توجیه می کند و کود نیتروژن تاثیر معنی داری را بر شاخص کلروفیل گذاشت. کمترین عدد قرائت شده از کلروفیل متر مربوط به تیمار عدم مصرف نیتروژن در مرحله 15-12 برگی معادل 38 بود. مقادیر قرائت شده از کلروفیل متر با میزان نیتروژن مضره در ریشه ارتباط داشت به طوری که در بالاترین عدد قرائت شده توسط SPAD که معادل 44 بود، درصد قند به پایین ترین مقدار خود یعنی 15.9 رسید. در این آزمایش بالاترین عملکرد ریشه مربوط به تیمار  N 160معادل 89.2 تن ریشه در هکتار بود و عدد قرائت شده از دستگاه در این سطح کودی در مرحله 15-12 برگی معادل 41.2 بود. با توجه به نتایج به دست آمده در این تحقیق نشان داده شد با بررسی رابطه عملکرد و اعداد قرائت شده از کلروفیل متر می توان از وضعیت عملکرد گیاه آگاه شد و کلروفیل متر با مطالعات بیشتر در آینده می تواند به عنوان یک روش ساده، سریع و غیرتخریبی در ارزیابی وضعیت عملکرد مورد استفاده قرار گیرد و به زمان مناسب برداشت مزرعه کمک کند.

تاریخ کاشت و ژنوتیپ دو عامل مهم موثر بر رشد و عملکرد گیاهان زراعی، از جمله نخود محسوب می شوند. لذا به منظور بررسی تاثیر تاریخ های مختلف کاشت پاییزه و بهاره بر روی محتوی کلروفیل، میزان تشعشع جذب شده و شاخص سطح برگ پنج ژنوتیپ نخودآزمایشی در سال های زراعی 1388 و 1389 در مزرعه آموزشی پژوهشی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرری واقع در جنوب تهران اجرا شد. پنج تاریخ کاشت شامل:20 مهر، 10 آبان، 30 آبان (پاییزه)، 25 اسفند و 16 فروردین (بهاره) به همراه پنج ژنوتیپ نخود شامل: آرمان، آزاد، هاشم، ILC482 و ILC1799 در طرح فاکتوریل در قالب بلوک های کامل تصادفی با چهار تکرار مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج تجزیه مرکب دوساله نشان داد که تاثیر سال بر هیچ یک از صفات اندازه گیری شده معنی دار نبود. تاثیر تاریخ کاشت و ژنوتیپ و همچنین اثرات متقابل این دو بر ویژگی های مورد سنجش بسیار معنی دار بود. بیشترین شاخص سطح برگ، میزان تشعشع جذب شده و محتوی کلروفیل b از کاشت پاییزه (30 آبان) بدست آمد، در حالی که بالاترین محتوی کلروفیل a و کل از کاشت بهاره (16 فروردین) حاصل شد. در بین ژنوتیپ های نخود نیز بالاترین شاخص سطح برگ، میزان تشعشع جذب شده و محتوی کلروفیل ها به ترتیب مربوط به ارقام آزاد، ILC1799 و هاشم بود.

به منظور بررسی تنش شوری و تلقیح بذر با باکتریهای محرک رشد بر فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانت، میزان کلروفیل و شاخص سطح برگ گیاهچه چاودار، آزمایش فاکتوریلی در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار در گلخانهی دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه محقق اردبیلی در سال 1395 اجرا شد. فاکتورهای مورد بررسی شوری در چهار سطح شامل عدم اعمال شوری به عنوان شاهد و شوری 25، 50 و 75 میلی مولار با نمک NaCl و تلقیح بذر با باکتریهای محرک رشد در چهار سطح شامل عدم تلقیح بذر به عنوان شاهد، تلقیح بذر با سودموناس، آزوسپریلیوم و کاربرد توام سودموناس و آزوسپریلیوم بودند. نتایج نشان داد که بیش ترین فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانت (همچون کاتالاز، پراکسیداز و پلی فنل اکسیداز) در تلقیح توام سودموناس و آزوسپریلیوم و در شوری 75 میلیمولار و کمترین آنها در حالت عدم اعمال شوری و عدم تلقیح بذر با باکتریهای محرک رشد به دست آمد. با افزایش شوری خاک، محتوای کلروفیل a، b، کلروفیل کل و شاخص سطح برگ کاهش یافت و روند عکسی در حالت تلقیح بذر با باکتری های محرک رشدی مشاهده شد. حداکثر سدیم در ریشه و اندام هوایی در بالاترین سطح شوری در حالت عدم تلقیح بذر با باکتر ی-های محرک رشد و کم ترین آن در پایین ترین سطح شوری و تلقیح بذر با آزوسپریلوم و سودوموناس به دست آمد. به نظر می رسد کاربرد توام باکتری های محرک رشد می تواند به عنوان یک ابزار مناسب برای کاهش سدیم در ریشه و اندام هوایی و افزایششاخص سطح برگ، میزان کلروفیل a، b و کلروفیل کل چاودار تحت تنش شوری باشد.

امروزه بررسی عوامل موثر بر مقدار کلروفیل های a، b و ضریب استهلاک نوری به عنوان اجزای اصلی تاثیرگذار بر میزان و کارآیی فتوسنتز گیاه دارای اهمیت فراوان می باشد. در این تحقیق برای ارزیابی اثر محلول پاشی سطوح مختلف اسید بوریک بر میزان کلروفیلa+b ، ضریب استهلاک نوری و شاخص سطح برگ ارقام پاییزه کلزا، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با چهار تکرار اجرا شد. تیمارهای محلول پاشی عنصر بر از منبع اسید بوریک در سه سطح شامل: صفر، 1.5 و 3 در هزار عنصر بر و ارقام کلزا در سه سطح شامل SLM046، Modena و Licord در نظر گرفته شد. نتایج بدست آمده نشان داد اثر ساده رقم، محلول پاشی عنصر بر و اثر متقابل آن ها بر میزان کلروفیلa+b ، ضریب استهلاک نوری و شاخص سطح برگ معنی دار شد. در این شرایط رقم Licord با 6.62 میلی گرم در لیتر بیش ترین میزان کلروفیلa+b ، با 0.46 بالاترین میزان ضریب استهلاک نوری و با 5.15 بیش ترین شاخص سطح برگ را تولید کرد. اثر مقادیر محلول پاشی عنصر بر روی صفات گفته شده نشان داد، محلول پاشی 1.5 و 3 در هزار آن به ترتیب با 6.54 و 6.51 میلی گرم در لیتر بیش ترین میزان کلروفیلa+b ، با 0.46 و 0.41 بالاترین میزان ضریب استهلاک نوری و با 5.04 و 5.00 بیش ترین شاخص سطح برگ را تولید کردند. اثر متقابل عوامل آزمایشی بر صفات مورد آزمون نشان داد، محلول پاشی 3.0 در هزار بر در رقمLicord  با 7.25 میلی گرم در لیتر، 0.52 و 5.54 به ترتیب منجر به بیش ترین مقدار کلروفیلa+b ، ضریب استهلاک نوری و شاخص سطح برگ شد.

به منظور بررسی اثر محلول پاشی متانول بر محتوای آب نسبی، محتوای کلروفیل و فلورسانس کلروفیل برگ چغندر قند در شرایط تنش کمبود آب آزمایشی بصورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در 3 تکرار در اردیبهشت سال 1387 در مزرعه پژوهشی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج واقع در ماهدشت کرج به اجرا در آمد. عامل محلول پاشی متانول با 6 سطح، شاهد (بدون محلول پاشی) و 7 و 14 و 21 و 28 و 35 درصد حجمی متانول بود که به هر کدام از سطوح 2 گرم در لیتر گلیسین اضافه شد. زمان محلول پاشی ساعت 17 بعد از ظهر و از 16 برگه شدن گیاه محلول پاشی ها انجام شد. عامل آبیاری نیز با دو سطح عادی (آبیاری پس از 40 درصد تخلیه رطوبتی قابل دسترس) و تنش خشکی (آبیاری پس از70 درصد تخلیه رطوبتی قابل دسترس) اعمال شدند. محلول پاشی 3 بار طی فصل رشد گیاه و با فواصل 14 روزه روی گیاه انجام شد. نتایج نشان داد بین سطوح مختلف متانول اختلاف معنی داری در مولفه های فلورسانس اولیه (F0) و فلورسانس متغیر  (FV)و فلورسانس حداکثر (FM) وجود نداشت ولی در مولفه عملکرد کوانتومی فتوشیمیایی (FV/FM) اختلاف معنی داری در سطح 5 درصد وجود داشت. تفاوت بین سطوح متانول قبل از محلول پاشی سوم از نظر تاثیر برمحتوای کلروفیل معنی دار نبود در حالی که بعد از محلول پاشی سوم بین آنها اختلاف معنی داری در سطح 5 درصد مشاهده شد. نتایج نشان داد که تنش خشکی باعث کاهش معنی داری در فلورسانس حداکثر (FM) و فلورسانس متغیر (FV) و همچنین عملکرد کوانتومی فتو شیمیایی (FV/FM) در سطح 5 درصد می گردد. در حالیکه در مولفه فلورسانس اولیه (F0) اختلافی دیده نشد. تحت شرایط تنش خشکی افزایش معنی داری در سطح 5 درصد در محتوای کلروفیل حاصل شد، و بین عملکرد شکر سفید و عملکرد کوانتومی فتوشیمیایی بیشترین همبستگی مشاهده شد (R2=0.45**). بین سطوح متانول و سطوح آبیاری نیز در محتوای آب نسبی اختلاف معنی داری در سطح 1 درصد مشاهده شد. در این آزمایش در هیچ کدام از صفات اثرات متقابل معنی دار نبود. با توجه به افزایش سطوح متانول در مولفه عملکرد کوانتومی فتوشیمیایی (FV/FM) می توان گفت احتمالا متانول باعث کاهش بازدارندگی نوری در گیاهان تیمار شده با متانول دارد. تنش خشکی نیز با آسیب به دستگاه فتوسنتزی بر ظرفیت پذیرش الکترون اثر منفی داشت.